Dosier do TEMA 6. As programacións didácticas vixentes
Ola, colegas!
Benvidos e benvidas a esta nova entrada estilo
Diario na que me deteño nas actividades que desenvolvemos nas sesións de Gonzalo Constenla relativas ao TEMA 6 (As programacións didácticas vixentes). En
concreto, trátase dun debate piramidal, a análise dunha programación
didáctica e o desenvolvemento dun obxectivo específico segundo o currículo das
Escolas Oficiais de Idiomas (en diante, EOI). Antes de comezar, cómpre
salientar que a través deste temario puidemos achegarnos á realidade das EOI, algo que, ata o de agora, ocorreu en escasas ocasións.
No tocante ás actividades de aula, a primeira que nos
propuxo Gonzalo Constenla foi a realización dun debate piramidal. Nel tiñamos que concretar as tres partes fundamentais das programacións
didácticas para a ESO ou Bacharelato, segundo o publicado pola Xunta de Galicia. No meu caso, a primeira toma de decisións foi en trío,
logo engadíronse dúas persoas máis e, por último, seríamos un total de oito. O grupo-clase estaba dividido en dous grupos e, ao rematar, o docente anotou
as nosas decisións nunha táboa na que había unha terceira columna destinada á derradeira solución. No noso grupo acordamos que os catro elementos máis
importantes son: as competencias clave, a concreción dos estándares, a metodoloxía
e a avaliación. Porén, foi un momento clave cando Gonzalo explicou que, en
realidade, as partes máis relevantes son aquelas nas que o profesorado pode
intervir, tanto elaborando a partir dun marco establecido (como os estándares)
como creando de cero. En xeral, non estou segura de se anotei os resultados da táboa
final, xa que os tres elementos que teño resaltados nas miñas notas son: concreción dos estándares,
metodoloxía e mecanismos de revisión das programacións. Estarei atenta ao resto de entradas para comprobalo. Considero que neste
debate foi bastante máis complicado pórse de acordo, xa que cada pequeno grupo
fundamentaba as súas decisións en base a motivos que, en realidade, afastábanse bastante do primordial, por exemplo: o
fundamental para poder levar a cabo a programación por calquera persoa, ou o
fundamental para desenvolver as actividades e así cumprir cos obxectivos.
Doutra banda, puidemos confirmar que seguimos a estar moi influenciados pola
nosa primeira achega ás Unidades Didácticas. Por exemplo, para nós, os obxectivos eran aqueles elaborados polo profesorado e non os
obxectivos para cada etapa educativa que veñen determinados no currículo.
A modo de conclusión, cómpre salientar que, nesta
materia, cada día implica sorpresa. Isto resulta tremendamente positivo, pero
tamén é certo que require certa capacidade para traballar baixo
presión, xa que a maioría das actividades supoñen a presentación de resultados segundo certas condicións. Para mín, este non é o mellor contexto de traballo e, polo tanto, algunhas sesións resultan agotadoras.
Seguimos!
Seguimos!
Comentarios
Publicar un comentario